Katar, Arabia Saudyjska, islamski terroryzm i angloamerykański establishment.

„Cudnie jest robić z wami interesy wojenne, wasza najwyższa głowoodrąbywaczość”

Joe Quinn
Sott.net

W ciągu ostatnich kilku dni „zbiegi okoliczności” i powiązania sypały się gęsto, jedno po drugim. W mrugnięcie oka można coś przeoczyć, więc polecam śledzenie codziennych analiz na Sott.net.

Najpierw mieliśmy atak terrorystyczny na moście w Londynie, zaledwie dwa tygodnie po bombie w Manchesterze i na tydzień przed być może najważniejszymi w tym pokoleniu brytyjskimi wyborami parlamentarnymi.

W ostatnich dniach niespodziewanie zafundowano nam groteskowy spektakl z „wystawieniem” Kataru jako sponsora dżihadyjskiego terroryzmu przez arcysponsora dżihadyjskiego terroryzmu. To zupełnie jakby McDonalds oskarżał Burger Kinga o sprzedawanie niezdrowej żywności, więc rzecz jasna za tą „sprzeczką” kryje się coś więcej, niż się na pierwszy rzut oka wydaje (lub niż donoszą media). Oskarżenia rzucone przez Saudów zaledwie kilka dni po ataku terrorystycznym na londyńskim moście najwyraźniej miały na celu przekazanie przesłania: „Obwiniać Katar, a nie nas!”

Nie bez związku ze sprzeczką tych miłośników dżihadyjskiego terroryzmu jest długo już odkładany „drażliwy” raport brytyjskiego rządu w sprawie finansowania przez Saudów terroryzmu w Wlk. Brytanii. Ten raport jest oczywiście jeszcze bardziej „drażliwy”, jeśli wziąć pod uwagę zbliżające się wybory w Wielkiej Brytanii, w których rząd Konserwatystów [establishment] (który ma niezwykle bliskie relacje z saudyjskimi obcinaczami głów i bardzo lubi sprzedawać duże ilości broni) usiłuje uzyskać „mandat” Brytyjczyków na kolejnych pięć lat finansowanego przez Arabię terroryzmu na brytyjskiej ziemi, nie mówiąc już o Syrii, Libii, Iranie i wszędzie tam, gdzie masowe mordowanie cywilów może być z pożytkiem wykorzystane do geopolitycznych celów.

 

[Raport w sprawie finansowania terroryzmu: Nasilają się żądania opublikowania „tajnego” dokumentu MSW, „wskazującego na Arabię Saudyjską”]

Inną przypuszczalną motywacją dla saudyjskiej kampanii przyłożenia Katarowi jest fakt, że Katarczycy (największy na świecie eksporter skroplonego gazu ziemnego) zdecydowanie za bardzo angażują się ostatnio w realpolitik w odniesieniu do Iranu i Rosji.

Iran i Katar są właścicielami potężnych pól gazowych i naftowych Pars / North Dome w Zatoce Perskiej (zdecydowanie największych na świecie). Pod dnem Zatoki wciąż pozostają duże, niewykorzystane ilości ropy naftowej i gazu. Podczas gdy Katar eksportował swoje zasoby od połowy lat 90., Iran dopiero w zeszłym roku zawarł umowę z francuską firmą Total (oraz z chińskim CNPC i irańskim Petropars), żeby zwiększyć wydobycie w swojej części złoża.

Co ciekawe, Total (wraz z kilkoma innymi zachodnimi korporacjami energetycznymi) uczestniczy także w sektorze gazowym w Katarze. Problemem jest jednak współwłasnościowa natura tego pola. Podczas gdy oba kraje, Iran i Katar, mają granice morskie, definiujące co jest czyje, gaz w złożu nie uznaje granic, a ilość gazu do wydobycia przez każdego z właścicieli zależy od jego zdolności wydobywczych (gaz ma tendencję do przepływu do opróżnionych przestrzeni).

Od kiedy w 2015 r. zniesiono sankcje wobec Iranu, Irańczycy nadganiają katarską produkcję gazu. Zawarcie przez Katar umowy z Iranem na eksploatację ich wspólnego pola ma więc gospodarczy i logistyczny sens i wygląda na to, że tym właśnie się po cichu zajmują w ostatnich miesiącach. A co dodatkowo pogarsza sprawę, pod koniec ubiegłego roku Katar kupił 19,5% udziałów w rosyjskim gigancie energetycznym, spółce Rosnieft, za 10,2 miliarda euro, stając się drugim (po brytyjskim koncernie BP) zagranicznym udziałowcem, dopuszczonym do takiej transakcji.

Wszystko to razem wskrzesza widmo ewentualnego zmartwychwstania jakiejś wersji rurociągu Katar-Turcja, który miał przesyłać katarski gaz przez Arabię Saudyjską, Jordanię i Syrię do Turcji i dalej, do Europy. Kiedy pierwotny plan rurociągu został odrzucony przez Asada, w celu „ochrony interesów ich rosyjskiego sojusznika” (Rosja dominuje na rynku gazu w UE), Syria została uwikłana w „wojnę domową” (od dawna planowaną), napędzaną przez najemników wspieranych przez Katar i Saudich, z bezpośrednią pomocą zachodnich rządów.

Jednak w zeszłym roku chimeryczna rodzina królewska z Kataru chyba ostatecznie zaakceptowała, że Asad nigdzie się nie wybiera oraz że na Bliskim Wschodzie jest Rosja, i zamierza tam pozostać. Zatem tym, co może naprawdę przerażać Saudyjczyków i (ostatnio) ich zachodnich sojuszników, jest nie tylko perspektywa sojuszu Iranu, Syrii i Rosji na Bliskim Wschodzie, ale widmo sojuszu, który obejmie Katar i jego ogromne rezerwy gazu.

Może teraz łatwiej zrozumieć, dlaczego podczas wizyty w Arabii Saudyjskiej Trump wezwał „wszystkie kraje mające sumienie do odizolowania Iranu” i dlaczego Saudyjczycy zrobili krok w tym kierunku, grożąc Katarczykom. Można również zrozumieć, dlaczego dzisiaj dżihadyści (bez wątpienia finansowani przez Saudów) zabili 12 osób w zamachu w Teheranie i dlaczego Irańczycy natychmiast obwinili za to Saudyjczyków. I, żeby dopełnić tę farsę, gdy Katarczycy odpowiedzieli na saudyjskie oskarżenia o „finansowanie terroryzmu” oświadczeniem, że zhakowano katarski kanał informacyjny i wprowadzono doń fałszywą historię, która łączyła katarską rodzinę królewską z Iranem, dla „głębokiego państwa” w USA pokusa była zbyt duża i przez swój oficjalny kanał propagandowy – CNN – pozwoliło „anonimowym źródłom” wyjawić, że za katarskim atakiem „hakerskim” stali Rosjanie.

Jak kilkukrotnie pisałem, terroryzm jest wykorzystywany jako fałszywy powód wojny, która w rzeczywistości jest toczona o to, kto będzie kontrolował zasoby naturalne Bliskiego Wschodu, a tym samym kto będzie „kontrolował świat”. Angloamerykański establishment już od dawna związał swój los z saudyjskimi obcinaczami głów, którzy siedzą na największych na świecie rezerwach ropy naftowej i rafineriach. Amerykańska siła militarna i saudyjska ropa pozwoliły Zachodowi zdobyć władzę absolutną na wiele dziesięcioleci. Ale ta era zdaje się szybko zbliżać ku końcowi.

Niestety, jest niewielka nadzieja, że „ekscepcjonalny” angloamerykański establishment i ich ścinający głowy ideologiczni bracia ustąpią z gracją. Bynajmniej, ich podejście wydaje się być podobne do tego, jakie cechowało wzorcowego, żądnego władzy tyrana, przewijającego się na kartach literatury przez całe stulecia – wiecie, tego kolesia, który w obliczu nieuniknionej utraty mocy i łaski decyduje mniej więcej tak: „jeśli ja nie mogę tego mieć, nikt tego mieć nie będzie!” Jak bardzo nieoryginalne to z ich strony.

Tłumaczenie: PRACowniA

za: https://pracownia4.wordpress.com/2017/06/11/katar-arabia-saudyjska-islamski-terroryzm-i-angloamerykanski-estabilshment/

Reklamy

Psychoterroryzm.

Kultura
PrisonPlanet.pl
Polska
2016-07-28
W książce pt. Rok 1984 G. Orwella (socjalistycznego agenta brytyjskiego wywiadu, który miał wgląd w plany zmiany psychologii zachodniego społeczeństwa) opisane jest społeczeństwo, które jest w pełni zdane na aparat państwowy i na masową skalę wyzbyło się logiki poprzez wdrożenie tzw. “dwójmyślenia”.

Według definicji “Dwójmyślenie oznacza przede wszystkim umiejętność wyznawania dwóch sprzecznych poglądów i wierzenia w oba naraz. Partyjny inteligent wie, kiedy powinien zmienić swoje wspomnienia, a zatem w pełni się orientuje, że przekręca fakty; równocześnie jednak, dzięki dwójmyśleniu, święcie wierzy, iż prawda nie została pogwałcona. Proces ten musi być świadomy, gdyż inaczej brakowałoby mu precyzji, a zarazem bezwiedny, aby człowiek nie zdawał sobie sprawy z faktu dokonania fałszerstwa, bo to mogłoby wywołać w nim poczucie winy.”

W świecie przyszłości Orwella nie istnieje tym samym obiektywna prawda, dedukcja, logika a jedynie dalece zaawansowana psychomanipulacja i socjotechnika sprawowana przez aparat państwowy, pozostawiająca jednostki w stanie ciągłej autorepresji, strachu i neurotycznej autocenzury. W ten sposób aparat państwowy pozyskuje monopol na kreowanie prawdy zmuszając ogół społeczeństwa do ciągłych prób dostosowywania się do nieustannie zmieniających się realiów. Cokolwiek nowego będzie promowane przez kontrolowane mass-media to bezkrytycznie musi być przyjęte przez społeczeństwo, nawet jeśli podważa to jakąkolwiek logikę.

Co ciekawe G. Orwell twierdził, iż mechanizm ten będzie wymagał systemu ciągłej fizycznej represji. “Jeśli chcesz wiedzieć jaka będzie przyszłość, wyobraź sobie but depczący ludzką twarz, wiecznie!” pisał w swojej książce. Aldous Huxley w korespondencji z Orwellem sprzeczał się, iż rządząca oligarchia nie będzie musiała stosować przemocy ponieważ zastosuje “narko-hipnotyzm”, psychotechniki, i manipulację uzyskując dokładnie ten sam efekt. “W następnym pokoleniu wierzę, że władcy świata odkryją, że warunkowanie niemowląt i Narko-hipnoza, są bardziej efektywne jako instrumenty władzy, niż pały i więzienia, i że żądza władzy może być tak samo w pełni zaspokojona sugerując ludziom by kochali własne zniewolenie niż chłoszcząc i kopiąc ich by byli posłuszni. Innymi słowy czuję, że koszmar 1984 będzie zmieniał się w kierunku koszmaru świata podobnego do tego jaki sobie wyobrażałem w Nowym Wspaniałym Świecie. Zmiana ta pojawi się w wyniku potrzeby zwiększania wydajności.”

Koniec obiektywnych prawd i terror.
Obecnie dla świadomego powyżej opisanych nurtów (przymusu i psychomanipulacji) obserwatora nurt powolnego wdrażania masowej kontroli jest wszechobecny. Konwergencja fizycznej presji, socjotechnik i psychomanipulacji doprowadziła do stworzenia kompletnej iluzji informacyjnej wykorzystywanej do ciągłego fizycznego podboju ludzkości. Proces ten wykroczył dalece poza obszar czystej propagandy i jest nieuświadomiony przez większość społeczeństwa. System ten jest niemalże perfekcyjny i jak stwierdziło amerykańskie wojsko w 1997 roku w artykule ”Constant Conflict” wkroczyliśmy w wiek ciągłego konfliktu informacyjnego, którego ofiarą jest cała ludzkość. Będzie ona ofiarą podboju informacyjnego by anglo-amerykański system mógł bez oporu społecznego fizycznie przejąć cały świat i zjednoczyć go w jeden system.

“Wkroczyliśmy w wiek niekończącego się konfliktu. Informacja jest jednocześnie podstawowym dobrem i najbardziej destabilizującym czynnikiem naszych czasów. Do tej pory historia była wypełniona walką w dążeniu do uzyskania informacji, dziś wyzwaniem jest zarządzanie informacjami. Ci z nas którzy będą sortować, przetwarzać, syntetyzować i zastosowywać odpowiednią wiedzę będą mogli się wznieść – zawodowo, finansowo, politycznie, militarnie, jak i społecznie. My, zwycięzcy jesteśmy w mniejszości. Dla mas świata, które zostały zniszczone przez informacje, którymi nie mogą skutecznie zarządzać lub interpretować, życie jest „brudne, brutalne… i bez perspektyw.” Ogólne tempo zmian jest ogromne, a informacja jest zarówno motorem jak i znakiem zmian.”
Dalej czytamy “Nie będzie więcej pokoju. W każdej chwili naszego życia, będzie istnieć wiele konfliktów w różnych formach na całym świecie. Gwałtowne konflikty zdominują nagłówki gazet, ale kulturalne i gospodarcze zmagania będą stabilniejsze i ostatecznie bardziej zdecydowane. De facto rolą sił zbrojnych USA będzie utrzymanie świata bezpiecznym dla naszej gospodarki i otwartym na nasz kulturowy atak. Aby zrealizować te cele, będziemy zmuszeni zabijać.”

To co opisuje ten artykuł to świat wypełniony iluzją informacyjną, psychomanipulacją eksportowaną z USA, której celem jest destabilizacja i podbój całego świata. “Nie mamy konkurenta w dziedzinie kultury i wojny. Nasze kulturowe imperium uzależniło – mężczyzn i kobiety na całym świecie – chcą więcej i są w stanie zapłacić za przywilej ich rozczarowania.” pisze autor.

Efektem działania takiego globalnego ataku jest z jednej strony standaryzacja zmanipulowanych informacji, ciągłe dostosowywanie się społeczeństw do nowych realiów prowadzące do “dwójmyślenia” oraz ekspandująca grupa oporu – różnego rodzaju ofiar tej wojny. Grupa oporu mając jeszcze zdolność logicznego myślenia, kojarzenia faktów i instynkt przetrwania widząc efekty tego procesu we własnym środowisku, które mogą mieć formy zmian kulturowych, ekonomicznych, czy nawet fizycznej wojny ma tylko dwie opcje: opór lub eskapizm serwowany przez media, przemysł rozrywki czy przemysł medyczny (serwujący psychotropowe leki). Większość ofiar wybiera eskapizm w postaci rozrywki, narkotyków, używek, seksu, hobby; oni widzą co się dzieje dookoła ale wolą się nie angażować czy narażać. Obszar eskapizmu przygotowany przez system obejmujący obecnie nawet wirtualne światy jest niesamowitą formą kontroli. Grupa ta tym samym świadomie zawiesza swoje zdolności oceny i logicznego myślenia w przeciwieństwie do ogółu, który nie zdaje sobie sprawy z tego, iż jest manipulowany. Jest to obszar zaznaczony przez Huxleya jako Narko-hipnoza (używki, rozrywka i media jako forma eskapizmu) będąca formą kontroli.

Zdecydowana mniejszość z tej grupy wybiera opór, który może przyjmować najróżniejsze formy- od indywidualnych działań, politycznego zaangażowania aż po akty terroru. “Współczesny rozwój dostępnych informacji jest niezmierzalny, nieograniczony i destruktywny dla ludzi i kultur, które nie są w stanie ich opanować. Radykalni fundamentaliści – zamachowiec w Jerozolimie lub Oklahoma City, lub moralni terroryści na prawo lub dyktatorzy multikulturalizmu po lewej stronie – to bracia i siostry, narażeni na zmiany, przerażeni przyszłością, i wyalienowani przez informacje z którymi nie mogą się pogodzić.” słusznie stwierdza autor artykułu, dodając “Poza tradycyjnymi formami przestępczości, terroryzm będzie najbardziej rozpowszechnioną formą przemocy, ale ponadnarodowa przestępczość, wojny domowe, secesje, konflikty graniczne i konwencjonalne wojny będą nadal plagą na świecie, jednak z „mniejszymi” konfliktami dominującymi statystycznie.”

Wraz z rozszerzaniem się tego Orwellowsko-Huxleyowskiego procesu akty oporu będą coraz bardziej widoczne. Społeczeństwo, które na masową skalę wyzbyło się logiki i wyznaje tzw “dwójmyślenie” będzie przez “władców świata” konfrontowane z mniejszością posiadającą jeszcze zdolność dedukcji, prowadząc do sytuacji w której każda forma oporu, dedukcji, myślenia zrównana zostanie z działalnością terrorystyczną. Zdecydowana opinia, zdecydowana postawa, czy wyznawanie fundamentalnych prawd zrównane zostaną z radykalizmem. Jest to już bardzo widoczne w mediach, które promują pluralizm pod warunkiem, że nie wyraża się żadnych skrajnych poglądów. Skrajny pogląd jak się stwierdza obecnie jest odpowiedzialny wręcz za akty terroru. W ten sposób jedyny racjonalny opór wobec Orwellowsko-Huxleyowskiego systemu kontroli będzie niwelowany pozwalając na dalszy podbój i utrzymanie kontroli nad podbitymi terytoriami.

Akty realnego terroru, widoczne obecnie w Europie będą również coraz częstsze. Jak stwierdzono w artykule “Ponieważ coraz więcej ludzi będzie przeładowanych informacjami lub będą wywłaszczeni przez działanie technologii opartej na informacji, będą coraz częściej sięgać po przemoc. Ofiary informacji często nie będą dostrzegać innych opcji. Wraz z tym jak formy pracy będą oparte na wykorzystaniu wiedzy/informacji, ci którzy nie będą potrafili znaleźć dla siebie miejsca, będą przeciwstawiać się odrzucając rozsądek/rozum. Zobaczymy, kraje i kontynenty podzielone pomiędzy bogatych i biednych oraz odwrócenie trendów gospodarczych XX wieku. Kraje rozwijające się nie będą mogły polegać na fizycznych branżach produkcyjnych, ponieważ zawsze znajdzie się inny kraj chętny do wykonania tej samej pracy taniej. Biedni będą nienawidzieć, i dążyć do ataku na bogatych/posiadających dobra.” Obecnie trwający fizyczny podbój Bliskiego Wschodu i części Afryki Północnej przez Zachód wytworzył potężną grupę słusznie sfrustrowanych ludzi, którzy nie widzą innej drogi jak tylko fizyczne działania terrorystyczne. Właściwie nie widać by proces ten mógł być zatrzymany dopóki Zachód będzie prowadził działania wojenne destabilizujące życie w tamtych rejonach świata jednocześnie przyjmując stamtąd uciekinierów. Ci ludzie są zabijani i żadna zachodnia propaganda demokracji i wolności serwowana obywatelom zachodu nie zmieni ich punktu widzenia. Podobnie nie jest możliwe zastosowanie zachodnich technik Orwellowskiego dwójmyślenia wobec tych ludzi (by żyli w liberalnym dekadenckim zachodzie i jednocześnie byli dobrymi muzułmanami) ponieważ nadal mają oni realistyczne spojrzenie na rzeczywistość. Jedyne co mogą robić to identyczne kontrdziałania- nawracanie i akty terroru by bronić swoją kulturę.

Proces ekspansji znany Orwellowi i opisany w książce 1984 będzie się oczywiście rozszerzał wraz z realizacją planów anglo-amerykańskiego establishmentu podboju całego Bliskiego Wschodu i Azji. Ostatecznie będzie prowadził do zrównania fizycznego terroryzmu z wszelką formą oporu, dedukcji i myślenia zwracając instrumenty państwa i zmanipulowaną dwójmyśleniem większość przeciwko tym grupom oporu. Wojna z terrorem stanie się wojną z mniejszością pozostającą jeszcze przy zdrowych zmysłach.

OGLĄDAJ DALEJ>>>

Psychoterroryzm.
Jak stwierdzono w wyżej cytowanym artykule z 1997 roku jasno potwierdzającym, iż trwa globalna psychologiczna wojna “Żyjemy w czasach wielu prawd. Osoba która ostrzegała przed „zderzeniem cywilizacji” miała bezsprzecznie rację, jednocześnie zobaczymy wyższe niż kiedykolwiek wcześniej poziomy konstruktywnego handlu między cywilizacjami. Czeka nas świetlana przyszłość – która jest jednocześnie bardzo mroczna.” Świat przyszłości będzie formą ciągłego konfliktu pacyfikującego wszelkie formy oporu, czy to fizycznego czy psychologicznego by realizować ekonomiczny i fizyczny podbój. Pasywność i ignorancja będą stałym elementem podbitych społeczeństw przekonanych do tego by “kochały własne zniewolenie” jak pisał Huxley.

Ekspandujące techniki opisane przez Huxleya i Orwella połączą się w nową formę psychoterroryzmu, gdzie ekspandujący globalny system z pogwałceniem prawa będzie wykorzystywał wszelkie techniki dezinformacji i manipulacji przeciwko społeczeństwom krajów narodowych mając na celu zmuszenie ich do zachowań dostosowawczych i ustępstw w drodze do realizacji niejawnych publicznie celów.

Psychoterroryzm będzie używany do zwiększania podziałów i rozniecania konfliktów między grupami, co prowadzić będzie do sytuacji, w której przywódcy muszą zarządzać konfliktami/kryzysami zwiększając swoją władzę i poparcie ogółu społeczeństwa. Wiecznie ekspandujący aparat państwowy może usprawiedliwić swoje istnienie tylko przy wiecznie ekspandującym kryzysie i konflikcie który sam tworzy. Wdrażając psychoterroryzm ekspandujący globalny system posunie się do stosowania warunkowania, “Narko-hipnozy” w postaci chemii, leków, technotroniki, mediów i w ostateczności stosując przemoc. Podczas rewolucji francuskiej stosowano terror by kontrolować podbite społeczeństwo, we współczesnym świecie głównym narzędziem kontroli będzie psychoterror. Społeczeństwa będą kompletnie podbite i kontrolowane, po większości nie zdając sobie z tego sprawy.

Podsumowanie.
Pod wieloma względami psychoterroryzm już jest szeroko zastosowany. Mówi się o wolnym świecie zachodu a jednocześnie społeczeństwa zachodu są najbardziej inwigilowane. Mówi się o pluralizmie, a jednocześnie zakazuje się poruszać tematów politycznie niepoprawnych. Mówi się o wolnym rynku a cały zachodni świat jest zdominowany przez niepłacące podatków, monopolistyczne korporacje, które przejęły globalny handel. Mówi się o pokoju i demokracji prowadząc od 15 lat cały czas wojny na Bliskim Wschodzie i Afryce Północnej gdzie zginęły miliony ludzi oraz wspierając budowę Chińskiego komunistycznego molocha. Mówi się o dobrym życiu a choroby cywilizacyjne eksplodują, gdzie ocenia się, iż co druga osoba będzie chora na raka w kolejnych 2 dekadach. Każe się pomagać uchodźcom i obdarzyć ich miłością jednocześnie bezwzględnie bombardując i wdrażając wojny domowe w ich krajach. Zabijamy ich a potem ratujemy dziwiąc się atakom terrorystycznym…

“Wojna to pokój
Wolność to niewola
Ignorancja to siła.”

Obecne społeczeństwa mają na szeroką skalę uniemożliwioną obiektywną ocenę zdarzeń, działań rządów, nie mówiąc już o działaniach instytucji międzynarodowych. Techniki kiedyś zaobserwowane i rozwinięte w systemach komunistycznych obecnie zostały zaadoptowane na Zachodzie przy jednoczesnym utrzymaniu ciągłości dialektycznej – Zachód dobry, Wschód zły. Standaryzacja informacji w całym zachodnim świecie uniemożliwia zwykłemu obywatelowi wydostanie się z matni psychomanipulacji co doprowadzi w dłuższej perspektywie do lokalnych wojen i następnie globalnej “wojny” pomiędzy blokami opisanej przez Orwella, ponieważ globalne instytucje będą mogły bez skrupułów traktować oderwane od rzeczywistości społeczeństwa jako mięso armatnie wdrażając swój “pokój na świecie”. 

Sylwester w Kolonii – przestępstwa seksualne i radykalizowanie się europejskiego społeczeństwa.

Harrison Koehli

Wszyscy słyszeliśmy, co się wydarzyło w Kolonii w noc sylwestrową. Grupa 1000 uchodźców rzekomo zrobiła zadymę na głównym placu miasta, pijąc, odpalając petardy w tłum, okradając ludzi i napastując seksualnie ponad 100 kobiet. Według kolońskiej policji zarejestrowano ponad 200 przypadków napaści seksualnych. Efektem tych zajść jest atmosfera strachu oraz gwałtowne reakcje w stosunku do władz – od lokalnej policji po przywódców Niemiec. Jest to „terroryzm seksualny” w najgorszym wydaniu, dowód, że niemiecki eksperyment z wielokulturowością oraz polityka witania z otwartymi ramionami uchodźców z Bliskiego Wschodu i Afryki Północnej okazały się kompletnym fiaskiem. Relacje z wydarzeń i reakcje są jednoznaczne.

Ale czy takie przedstawianie sytuacji jest uzasadnione? Raczej nie. Nie mamy nawet jasnego obrazu, co się dokładnie stało w Kolonii w tamtą noc. Fakt, że wszystkie media są zgodne – w kraju, gdzie są one kontrolowane przez CIAwskazuje raczej na „operacyjny” i ukartowany charakter relacjonowania, a może nawet i samego zajścia.

Jak dotąd, na dostępnym nagraniu wideo z miejsca zajścia można zobaczyć spory tłum młodych ludzi (głównie mężczyzn) na placu, niektórzy wyraźnie popijają, kilku strzela petardami w niebo, a niektórzy – w tłum. Zasadniczo, duża grupa lub kilka mniejszych grup nastolatków i dwudziestoparolatków zachowuje się jak nastolatki i dwudziestoparolatki w większości zachodniego świata – nieodpowiedzialnie i „po prostu się zabawiając”. Na filmach nie widać serii ataków na tle seksualnym na kobiety w tej okolicy, dokonanych przez nieznaną liczbę tych młodych mężczyzn, co jednak z pewnością także miało miejsce. Według zeznań ofiar narzucały im się grupy młodych mężczyzn o wyglądzie przybyszów z Bliskiego Wschodu lub Afryki Północnej. Kobiety były obmacywane, niektóre z nich zostały obrabowane, a co najmniej jedna bądź dwie podobno zgwałcone.

 

 

Policja zidentyfikowała 32 podejrzanych, z czego 18 lub 19 ubiegało się ostatnio o azyl. Według innych doniesień podejrzani to dziewięciu Algierczyków, ośmiu Marokańczyków, pięciu Irańczyków, czterech Syryjczyków, trzech Niemców, jeden Serb i jeden Amerykanin.

Trudno się zorientować co do liczby osób rzeczywiście zaangażowanych w te incydenty; wśród podejrzanych niektórzy są prawdopodobnie niewinni, z kolei inni mogą z dużym prawdopodobieństwem pozostać niezidentyfikowani. Jednak obejrzane filmy i relacje, które przeczytałem, wskazują na to, że mężczyźni, którzy dopuścili się tych ataków, byli raczej częścią znacznie mniejszej grupy, liczącej być może 30-40 mężczyzn, jak opisała to jedna z ofiar. (Jeśli ktoś z naszych czytelników dysponuje informacjami wskazującymi na coś innego, mówiące inaczej, prosimy o notkę w komentarzach.) Ma to sens. Doniesienia medialne są go pozbawione.

Zastanówcie się. Czytając relacje ze źródeł tzw. głównego nurtu, można myśleć, że wszyscy mężczyźni – cały 1000 – na placu wzięli udział w napaści, ponieważ tak to przedstawia mainstream. Ale jak to ustalono? Mamy sobie wyobrazić, że każdy mężczyzna z tego tłumu bierze udział w zbiorowym ataku na 100-200 kobiet? Może się mylę, ale nie sądzę, żeby którakolwiek z kobiet coś takiego zgłosiła. Znacznie bardziej prawdopodobne jest to, że kobiety zaatakowała jakaś mniejsza grupa dewiantów (powiedzmy 20-30), jak to opisują świadkowie.

Niezależnie od liczby sprawców, wydaje się, że napaści były, przynajmniej do pewnego stopnia, zaplanowane z wyprzedzeniem, szczególnie wziąwszy pod uwagę, że podobne ataki miały miejsce w Finlandii, Szwecji, Szwajcarii i Austrii. Z tego powodu niemiecki minister sprawiedliwości podejrzewał, że były one skoordynowane. Wygląda na to, że przynajmniej do zaplanowania zgromadzenia na miejskim placu wykorzystano media społecznościowe, choć nie ma żadnych oznak, że nawoływano tam do okradania i napastowania kobiet. Jeśli tak było, to użyto do tego innych platform, być może wśród mniejszej, wybranej grupy.

Od czasu ataków odbyły się demonstracje wzajemnie opozycyjnych grup – jedne opowiadały się po stronie uchodźców, inne przeciwko nim, a „nieznani sprawcy” atakowali przypadkowych uchodźców. Partia Merkel zaproponowała zaostrzenie przepisów w zakresie ubiegania się o azyl, a niektórzy politycy wzywają do deportacji.

Kryzys uchodźców umieszczony w kontekście

Zanim przejdę do reakcji społeczeństwa i mediów na te ataki, chciałbym szybko uporać się z kilkoma sprawami. Po pierwsze, kryzys uchodźców nie istniałby, gdyby UE nie pokłoniła się przed wolą USA i gdyby NATO pod kierownictwem USA (i Izraela) nie obrało sobie za cel zniszczenie jednego kraju po drugim na Bliskim Wschodzie i w Afryce Północnej. Kaddafi, zanim jego kraj został zniszczony a on sam zlinczowany, ostrzegał przywódców UE, że do tego dojdzie – i miał rację. Nic z tego by się stało, gdyby USA, z tchórzliwym, uległym przyzwoleniem Europy, nie zniszczyły Bliskiego Wschodu.

Po drugie, kiedy już Turcja otworzyła wrota, a media wywierały naciski na opinię publiczną, kraje europejskie nie miały innego wyboru, jak tylko zaakceptować uchodźców. Z moralnych i praktycznych względów nie mogły po prostu zamknąć swoich granic i nie wpuścić nikogo. Co zrobić z milionami ludzi? Pytanie do krytyków niemieckiej polityki „otwartych drzwi”: jak miałaby wyglądać oparta na współczuciu i zdrowym rozsądku odpowiedź ze strony Europy na kryzys uchodźców? Nawet gdyby istniał przyzwoity i skuteczny sposób zawrócenia tej ogromnej liczby ludzi, nie przeszkodziłoby to w przedostaniu się elementów przestępczych lub terrorystycznych, gdyby chcieli się dostać do Europy. Wydaje mi się, że kraje europejskie zostały wmanewrowane w sytuację niemal niemożliwą do rozwiązania. Celowo.

Po trzecie, po prostu nie znamy demografii tej populacji uchodźców. Nie wiemy, skąd są (wielu ludzi z innych krajów używa podrobionych syryjskich dokumentów, ponieważ wydaje im się, że dzięki temu będą lepiej traktowani). Większość ucieka ze stref ogarniętych wojną, ale wielu z nich jest również uchodźcami ekonomicznymi (tzn. ich życie nie było szczególnie zagrożone, ale w Europie widzą szansę na poprawę swojej sytuacji finansowej). Bardzo niewielu z nich to prawdopodobnie „dżihadyści”.

Po czwarte, jak w każdej populacji, niewątpliwie znajdzie się tam element przestępczy. Skoro 1 na 100 osób jest klinicznym psychopatą (przy ostrożnych szacunkach), oznacza to, że ​​w zeszłym roku do Niemiec mogło przybyć ponad 10 tysięcy psychopatów. I to nie licząc zwykłych przestępców różnej maści. Dodajcie do tego wahabickich dżihadystów, którzy rozmyślnie zostali wysłani do Europy. Ale pamiętajcie też, że przy odsetku 1%, w Niemczech jest (średnio biorąc) aż 800 tysięcy niemieckich psychopatów.

Większość ludzi prawdopodobnie nie potrafi mieć na uwadze tych wszystkich elementów jednocześnie. Głupi ludzie dochodzą do głupich wniosków; zdarza się to również ludziom całkiem inteligentnym, zwłaszcza kiedy są manipulowani emocjonalnie. Tak więc istnienie nawet stosunkowo znikomej liczby wyrzutków społecznych, dżihadystów czy primadonn, domagających się specjalnych warunków, wystarcza, aby doprowadzić europejskich oszołomów do przyjęcia założenia, że wszyscy uchodźcy są gwałcicielami, terrorystami i chciwymi darmozjadami. (Ukłony dla Donalda Trumpa!) I dokładnie w taki sposób reaguje na nowe zagrożenie uchodźcami statystyczny europejski świr: faszyzmem i rasizmem. Wszystko zgodnie z planem. Andrew Korybko podsumował to następująco:

Wojny na Iraku, Libii i Syrii stworzyły poważny kryzys humanitarny, gdzie miliony ludzi zostały zmuszone do opuszczenia swoich domów i do statusu zewnętrznego lub wewnętrznego uchodźcy. Pracując ręka w rękę z Turcją Erdogana, Stany Zjednoczone kusiły miliony Syryjczyków do opuszczenia swojego kraju i osiedlenia się na ziemiach północnego sąsiada tylko po to, żeby później zostali strategicznie „uwolnieni” i wypędzeni do Europy za pośrednictwem siatki powiązanych z agencjami wywiadowczymi handlarzy ludźmi i narkotykami.

Zgodnie z przewidywaniami Unia Europejska i tranzytowe państwa bałkańskie zostały zalane bezprecedensowym napływem ludzi, którzy byli strategicznie skierowani przeciwko nim, o co – należy przypomnieć – USA chodziło. Krajowe podziały polityczne i tożsamościowe, które ten fizyczny szturm zaostrzył, szybko rozwinęły się w przepaść pomiędzy spolaryzowanymi stanowiskami i w fizyczny aktywizm, kulminując w postaci z góry zadanej, niestabilnej mieszanki składników społecznych i potęgując zagrożenie kolorową rewolucją we wszystkich krajach północnej i zachodniej Europy (z podobnym ryzykiem objawiającym się obecnie na Bałkanach, zwłaszcza w Serbii i Macedonii).

Na polecenie i z odrobiną przewodnictwa te konkurencyjne czynniki krajowe (obóz pro-„uchodźczy”, obóz anty-„uchodźczy” oraz sami „uchodźcy”) mogą być wmanipulowane w czysto hobbesowski konflikt między sobą albo z rządem, stanowiąc utajone asymetryczne zagrożenie, które bez wątpienia będzie mocno trzymać wszystkich niezdecydowanych przywódców politycznych (czyli tych, którzy biorą pod uwagę pragmatyczne stosunki z Rosją i Chinami) pod wymuszonym społeczno-politycznym wpływem USA.

Kryzysem uchodźców manipulowano od samego początku z zamiarem doprowadzenia do dokładnie takiej reakcji. Grając na zacnym, choć być może nieco naiwnym uczuciu współczucia ludzi – tylko po to, żeby natychmiast zwrócić je przeciwko nim w postaci wyprodukowanego terroryzmu – rzeczywiste władze nie tylko pokazują, co sądzą o przyzwoitych ludziach, ale i używają ludzkiego współczucia do przekształcenia europejskiego społeczeństwa w rasistów, a ostatecznie – w faszystów. Taki był plan USA i jak na razie bardzo dobrze im idzie. Europejskie społeczeństwo jest dzielone w ramach procesu podbijania go przez nieludzką ideologię rządzących psychopatów.

Kto będzie zwycięzcą? Wygląda na to, że niektórzy (w tym zazwyczaj bystry Korybko) uważają, iż prawdziwe niebezpieczeństwo stanowią uchodźcy, że będą oni mieli „szariatujący” wpływ na społeczeństwa europejskie, tworząc w jego obrębie gniazda terroru, które następnie będą mogły być wykorzystane w podrobionych „kolorowych rewolucjach”, po których Europa będzie krzyczeć: „Allah Akbar!” Bardzo w to wątpię. Jacyś opętani dżihadyści mogą sobie tego życzyć, ale są oni jedynie narzędziem w rękach „wyższych władz”, potrzebnym do realizacji zgoła innego planu. Zanim Europę ogarnie „prawo szariatu”, nastąpi kolejny holocaust.

Bardziej prawdopodobny jest inny scenariusz: kolorowa rewolucja zrodzi się naturalnie. Najlepszym sposobem, żeby zmienić kraj w faszystowski, jest zmanipulowanie jego narodu tak, żeby sam się tego dopominał. Wahabicka mniejszość to tylko środek, który doprowadzi do neonazistowskich masówek i ostatecznie do jakiejś formy obozów koncentracyjnych – początkowo do czasowego przetrzymywania uchodźców, potem obejmie urodzonych w Europie muzułmanów, a w końcu wszystkich dysydentów. A w międzyczasie osłabiona Europa, zajęta wewnętrzną polaryzacją i konfliktami, stanie się Europą całkowicie uległą.

Seksualny terroryzm, przestępstwo seksualne czy wymyślony kryzys?

Wracając do naszego wydarzenia (wydarzeń), odpowiedź była typowa: podsycenie ognia konfliktu rasowego. Peter Schwarz pisze na/ dla stronie World Socialist Web Site:

W każdym razie, zważywszy na brak opartego na faktach potwierdzenia tego, co w tej chwili jest zaledwie domniemaniem, zaciekła reakcja prasy da się wytłumaczyć wyłącznie w kategoriach politycznych. Partie polityczne i media rozpoczęły kampanię, która przez wiele lat była w Niemczech uważana za niemożliwą.

Około 70 lat po upadku Trzeciej Rzeszy media wykorzystują tego samego typu odrażające stereotypy rasowe, z otwartymi odwołaniami do paranoidalnych obsesji seksualnych, w jakich specjalizowali się naziści. Po raz kolejny bezczelne niemieckie media przywołują obrazy czystych nordyckich kobiet, na których żerują ciemnoskórzy Untermenschen (podludzie).

W sobotę magazyn Focus umieścił na okładce wizerunek nagiej kobiety, której ciało było pokryte czarnymi odciskami dłoni. W weekendowym wydaniu Süddeutsche Zeitung znalazł się wizerunek ciała białej kobiety z czarną ręką, chwytającą jej genitalia. Gazeta rozpowszechniała ten obraz również na Facebooku.

To jest w zasadzie to, czego chcą ludzie odpowiedzialni za powstanie tego kryzysu uchodźców. Obejrzyjcie na przykład te wywiady z mieszkańcami Kolonii:

 

 

Ludzie naprawdę nie mogą nic na to poradzić, nasze umysły są tak skonstruowane, że pracują w oparciu o dość automatyczne rozpoznawanie schematów i stereotypów. A jeśli o tym nie wiemy, bądź nie pamiętamy, i nie bierzemy tego pod uwagę przy aktywnym rozumowaniu, to naturalnie pozwalamy temu procesowi zachodzić nieświadomie. Wynik łatwo przewidzieć: ponieważ niektórzy osobnicy o wyglądzie charakterystycznym dla mieszkańców Bliskiego Wschodu lub Afryki Północnej napastowali seksualnie kobiety, możliwe, że następny tak samo wyglądający osobnik, jakiego zobaczysz, może być przestępcą seksualnym. To nonsens, ale jednocześnie w dużej mierze nieunikniona reakcja. Wystarczy spojrzeć na tę starszą kobietę na powyższym nagraniu. Wydaje się być przyzwoitą panią, ale po tych atakach automatycznie zastanawia się, czy następny spotkany mężczyzna, wyglądający na Araba, nie będzie gwałcicielem. Nie tylko większość uchodźców – o ile nie wszyscy – zostanie zaklasyfikowana do tego „typu”, tak będzie również z nie-uchodźcami, jak w przypadku tych dwóch czarnoskórych mężczyzn na wideo.

W rezultacie efektu domina, oczywiście, przedstawiciele ras innych niż biała będą w Europie dalej marginalizowani i dyskryminowani, co z kolei zwiększy prawdopodobieństwo, że ​​większa ich liczba będzie przejawiać czasem „antyspołeczne” zachowania. Jeśli ten proces będzie trwał dostatecznie długo, pierwotnie fałszywa charakterystyka nie-białych jako „niepożądanych” stanie się rzeczywistością.

Trudno jest uciec od takiego wewnętrznego szufladkowania. Spójrzmy, co Korybko napisał w artykule linkowanym powyżej:

Tylko jednostki, które przybyły do kraju motywowane chciwością czy ideologią, mogą kiedykolwiek pomyśleć o popełnieniu takiego przestępstwa, nie mówiąc już o uknuciu go wraz z około tysiącem szczwanych pomagierów.

Przede wszystkim, wciąż jeszcze nie ma dowodów, że cały tysiąc „wspólników” był w zmowie. I takie założenie jest śmieszne. Kultura gwałtu jest głęboko zakorzeniona w Niemczech, nie jest to zjawisko importowane:

Niemiecka kultura gwałtu jest głęboko zakorzeniona w naszej zbiorowej psychice. Napastowanie seksualne, a nawet gwałty, zdarzają się każdego roku na dużych imprezach, takich jak Oktoberfest (święto piwa). „Już sama tylko wyprawa do WC jest wyzwaniem: jeśli jesteś kobietą, masz jak w banku, że na odcinku 15 metrów zaliczysz ze trzy uściski od podpitych nieznajomych, dwa klapsy w tyłek, ktoś ci zadrze kieckę a ktoś inny celowo ochlapie ci piwem dekolt”, napisały w Süddeutsche Zeitung Karoline Beisel i Beate Wild w 2011 roku. Średnio każdego roku na Oktoberfest zgłaszanych jest 10 gwałtów. Szacunkowa liczba niezgłoszonych przypadków wynosi 200.

Badanie w zakresie warunków życia, bezpieczeństwa i stanu zdrowia kobiet w Niemczech z 2004 roku wykazało, że 13 procent niemieckich kobiet doświadczyło jakiejś przestępczej formy przemocy seksualnej. To skandal, że tylko 8 procent z tych kobiet złożyło skargę na policji. Jeśli uwzględni się wielokrotne skargi, liczba ta spada do 5 procent. Oznacza to, że 95 procent kobiet w Niemczech, które doznają przemocy seksualnej, nie zgłasza tego na policję. […]

Nikt nie zaprzecza, że wśród imigrantów lub wyznawców islamu znajdą się również winni popełnienia przestępstw seksualnych. Ale działać tak, jakby„zaprogramowała” ich do tego ich kultura, przy jednoczesnym usprawiedliwianiu na różne sposoby i bagatelizowaniu przestępstw popełnianych przez białych Niemców, zawsze będzie rasistowskim podżeganiem.

Najbardziej oczywistą konkluzją, jaka wynika z dyskusji na temat wydarzeń w Kolonii, jest jak na razie to, że Niemcy mają problem z seksizmem i problem z rasizmem. Oba są głęboko zakorzenione i nie były „zaimportowane”.

Musimy poczekać na wyniki dochodzenia. Jak dotąd, dwóch z aresztowanych to Marokańczycy (później zwolnieni). Podobnie jak a atakami w Paryżu, gdzie początkowe doniesienia medialne malowały sprawców jako syryjskich uchodźców (choć wszyscy zidentyfikowani podejrzani okazali się obywatelami europejskimi), coś podobnego jest możliwe i w tym przypadku. W tym momencie nie wiemy. Sprawcami mogli być urodzeni w Niemczech młodzi bezrobotni z różnych środowisk, którym zapłacono za określone działania i wypowiedzi. Zobaczcie relację tego uchodźca w Kolonii (ok. 3:30):

 

 

Jeśli to, co mówi, jest prawdą, wygląda na to, że jakaś mała grupa zainicjowała celowanie petardami w tłum. Niebezzasadne byłoby przypuszczenie, że zgromadzenie zostało zinfiltrowane, a może nawet było zorganizowane w celu infiltracji i wykorzystania, tak żeby działania nielicznych doprowadziły do zdemonizowania całej grupy, dodatkowo wzmacniając nastroje rasistowskie i kampanie o poparcie dla skrajnie prawicowych partii i neonazistowskich elementów niemieckiego społeczeństwa.

Reakcja policji również była niezrozumiała. Niemiecka policja doskonale wie, jak stłuc na kwaśnie jabłko demonstrantów, protestujących i dzikich lokatorów – robią to rutynowo. Jednak w tym przypadku ponoć trzymała się na uboczu, obserwowała rozwój wypadków i nie ingerowała. Nie wezwała również wsparcia, żeby poradzić sobie z sytuacją, którą uznała za niebezpieczną. Według relacji była to „decyzja polityczna”. Tak. Policja robi (albo ignoruje), co się jej każe. Jeśli nie postępuje zgodnie z normalną procedurą kontrolowania zamieszek, to dlatego, że tak chciał ktoś plasujący się wysoko w łańcuchu dowodzenia.

Istnieją już raporty, że niemiecka policja początkowo tuszowała zamieszanie / chaos/ zajście (i podobne oskarżenia pochodzących ze Szwecji). Jeden z niemieckich policjantów podobno powiedział dziennikarzom z Bild, że „organy ścigania nie mogą skutecznie walczyć z przestępstwami wśród uchodźców, bez narażenia się na oskarżenia o nadmierną przemoc lub rasizm, a jednocześnie umniejsza się znaczenie wielu niebezpiecznych incydentów lub utrzymuje je w tajemnicy, aby zachować pożądaną statystykę”:

Kiedy jednak trzeba skontrolować uchodźcę, policja nie może go aresztować, nawet na chwilę – powiedział oficer, powołując się na „polecenia/ rozkazy przełożonych”, zakazujących używania metod przymusu. „Nasza krajowa zasada brzmi: lepiej pozwolić mu uciec”.

Teraz zestawcie tę politykę na przykład z reakcją na ostatni antymuzułmański protest PEGIDY. Nie dalej jak wczoraj około 250 chuliganów, wyglądających na Niemców, zrobiło zadymę, niszcząc sklepy zagranicznych właścicieli, wykrzykując rasistowskie hasła i terroryzując kolorową ludność. Ponad 200 z nich członkowie LEGIDY, czyli lipskiej gałęzi PEGIDY – zostało aresztowanych przez policję. Gotowe do użycia armatki wodne czekały nieopodal. Nic takiego nie wyciągnięto na Sylwestra.

 

 

Co mogło być powodem takiej „demobilizacji”? Jeśli policja i politycy rzeczywiście ukrywają fakt udziału uchodźców w tych przestępstwach, ażeby zapobiec kształtowaniu się w społeczeństwie negatywnej opinii uchodźcach w ogólności, to nienajlepiej im to wychodzi. Albo są aż tak głupi, albo wchodzi w grę coś innego. Jeśli świadomie unika się aresztowania przestępców, prawdopodobnie jest ku temu powód. Być może ci przestępcy są opłacani przez kogoś posiadającego władzę i wpływy, kto postarał się, żeby nie zostali aresztowani. A może nie są aresztowani, ponieważ jakieś czynniki chcą, by pozostali na wolności, żeby mogli powtórzyć swoje wyczyny w celu dalszej destabilizacji Niemiec. Na chaosie z pewnością korzystają skrajnie prawicowe partie.

Pomyślcie o tym; jak trzeba być głupim, by nie zdawać sobie sprawy, że umożliwiając niewielkiemu segmentowi społeczeństwa zaangażowanie się w zachowania antyspołeczne, ponieważ nie chce się, żeby społeczeństwo wykształciło sobie negatywną opinię o tym segmencie, osiągnie się dokładnie odwrotny skutek? Wystarczy, że reszta społeczeństwa stanie się świadoma antyspołecznych zachowań tego małego segmentu i faktu, że pozwala się, by uszło mu to na sucho.

Niemcy i ich przywódcy stają przed prawdziwym dylematem. W tym samym położeniu jest Europa. Jej przywódcy mogą dalej po prostu naginać się do okoliczności, w którym to przypadku skrajna prawica będzie nadal zyskiwać popularność. Albo mogą przyjąć taktykę gestapo i nadzorować całą populację imigrantów bądź umieścić ich w obozach wbrew ich woli, jednak w tym przypadku wykonają robotę skrajnej prawicy, stając się nią. Jednak niezależnie od tego, czy taki scenariusz zrealizuje lewica czy prawica, będzie to spełnieniem marzeń patokracji.

W tym momencie niewiele można zrobić. Europa ma w zasadzie wybór między jednym typem faszyzmu i… innym typem faszyzmu. I w taki czy inny sposób będą go mieli. Niewiele mogli byli zrobić, by temu zapobiec, oczywiście z wyjątkiem odmowy stania się wasalami USA. Być może najlepszym teraz wyjściem dla europejskich przywódców jest po prostu kierowanie się zdrowym rozsądkiem. Uchodźcy nie przestaną nadciągać. (Według niemieckiego ministra do Europy dotarło dopiero 10% „fali” uchodźców. Oznacza to napływ dodatkowych 10 milionów w ciągu najbliższych lat.) Jeżeli są wśród nich przestępcy, należy traktować ich jak przestępców. Przeprowadzać dochodzenia, aresztować. Postarać się uzbroić ludzi w podstawową wiedzę psychologiczną. Tak jak występowanie kryminalistów w populacji Niemców nie oznacza, że wszyscy Niemcy są przestępcami, obecność przestępców wśród uchodźców nie znaczy, że wszyscy uchodźcy są przestępcami ani że powinni być traktowani jak przestępcy.

W zdecydowanej większości uchodźcy nie są fanatycznymi dżihadystami. Nawet w swoich krajach (takich jak Libia i Syria) tego typu oszołomy stanowią skąpą mniejszość – zupełnie tak samo, jak to jest w każdym kraju, w tym w Niemczech, które mają swoją własną odmianę fanatycznych opętańców. Choć niewątpliwie niebezpieczni, najprawdopodobniej są nieliczni. Jednak umysł tłumu jest, jaki jest, i wydarzenia oraz ich relacjonowanie w taki sposób jak ten sylwestrowy doprowadzi tylko do wrzucenia wszystkich muzułmanów do jednego worka. I o to właśnie chodzi. Muzułmanie są nowymi Żydami.

Europejczycy powinni rozumieć, co się naprawdę dzieje: jest to celowa próba umniejszenia wagi rzeczywistych potrzeb i aspiracji setek tysięcy uchodźców poprzez kojarzenie ich z patologiczną, przestępczą mniejszością. Jest to także celowa próba zneutralizowania europejskiej suwerenności i politycznej skuteczności poprzez tworzenie i eksploatowanie „sekciarstwa” (fanatyzmu religijnego) i konfliktów wewnętrznych. O ile ​​Europejczycy nie wezmą się w garść i nie nauczą się naprawdę myśleć, najbardziej ucierpią niewinni ludzie, albowiem większość jest niewinna.

Komentarz SOTT:

 

Harrison Koehli pochodzi z Edmonton. Ukończył studia muzyczne, jest redaktorem w wydawnictwie Red Pill Press, a jako wybitny znawca zagadnień z zakresu ponerologii brał udział w kilku północnoamerykańskich programach radiowych. Poza muzyką i książkami Harrison lubi delektować się tytoniem i boczkiem (często jednocześnie), a nie lubi telefonów komórkowych, warzyw i faszystów.

Tłumaczenie: PRACowniA

https://pracownia4.wordpress.com/2016/01/23/sylwester-w-kolonii-przestepstwa-seksualne-i-radykalizowanie-sie-europejskiego-spoleczenstwa/

Stany Zjednoczone wydały miliony dolarów na podręczniki z brutalnymi treściami indoktrynującymi afgańskie dzieci do „świętej wojny” – są tego efekty – w postaci islamskiego fundamentalizmu.

John Vibes
The Free Thought Project
9 stycznia 2016

Rząd Stanów Zjednoczonych odegrał istotną rolę w rozwoju złożonej i niestabilnej sytuacji politycznej, jaka w tej chwili ma miejsce na Bliskim Wschodzie – już od czasów Pierwszej Wojny Światowej bezwzględnie oddziałuje na ten region i utrzymuje na nim kontrolę.

Stany Zjednoczone i ich sojusznicy kreują potwory na Bliskim Wschodzie od pokoleń, wspierając dyktatorów i finansując grupy rebeliantów, obalające rządy. Zaangażowanie Zachodu w tym regionie, również militarne, stało się bardziej wyraziste w trakcie Zimnej Wojny, kiedy to zachodni alianci walczyli z Sowietami w wojnach zastępczych na całym świecie.

Jednym z głównych pól bitewnych, na którym trwała zastępcza wojna, był Afganistan. W tym czasie armia Stanów Zjednoczonych szkoliła i zbroiła w Afganistanie bojowników, by wykorzystać ich przeciwko Sowietom, którzy również mieli w tym regionie swoje polityczno-strategiczne interesy.

Taktyki stosowane przez rząd amerykański wychodziły daleko poza tradycyjne formy walki, wkraczając w sferę wojny psychologicznej. Od okresu Zimnej Wojny aż do niedawna rząd Stanów Zjednoczonych wydał miliony dolarów na podręczniki dla dzieci w wielu szkolnym, zawierające propagandowe treści – ilustracje z brutalnymi scenami bądź nawiązujące do używania przemocy oraz nauki bojowników dżihadu. Motywem stojącym za tą propagandą było de facto odpowiednie zradykalizowanie afgańskich dzieci, aby, gdy dorosną, były bardziej skłonne do walki z Sowietami.

Według dziennika Washington Post owe podręczniki zostały wydane w dwóch dominujących w Afganistanie językach: dari i paszto, a we wczesnych latach 80. przeznaczono na ten cel 51 milionów dolarów.

Książki te zostały nawet zatwierdzone przez talibów, gdyż nauki w nich zawarte nie odbiegały zbytnio od ich własnego światopoglądu.

Informacje o tych propagandowych wysiłkach Stanów Zjednoczonych ujrzały światło dzienne za pośrednictwem mediów dopiero w 2002 roku, tj. po tym, gdy amerykański rząd ponownie zaangażował się w wojnę w Afganistanie. Okazało się, że program nauczania przygotowany przez Zachód dla afgańskich szkół promował w gruncie rzeczy zasady dżihadu.

W owym czasie prezydent Bush, musząc odnieść się do tego skandalu, obiecał, że treści tych podręczników zostaną zmienione w taki sposób, by odzwierciedlały bardziej pokojowy światopogląd. Dał słowo, że do afgańskich szkół trafi 10 milionów podręczników zawierających zaktualizowany program nauczania oraz utrzymywał, że nowe książki „zamiast treści indoktrynujących uczniów do fanatyzmu i nietolerancji, będą uczyć poszanowania dla ludzkiej godności”.

Chris Brown, szef od przeglądu książek na rzecz grupy zadaniowej ds. Azji Centralnej amerykańskiej agencji pomocowej USAID przyznał, że podręczniki dla afgańskich dzieci początkowo zostały stworzone z myślą o antysowieckiej propagandzie.

„Myślę, że byliśmy bardzo zadowoleni widząc, jak te książki obrzucają błotem Związek Radziecki”, powiedział Brown. Niemniej jednak, jak dodał, idee zawarte w tych podręcznikach zostały dostosowane do nowych czasów.

„Program nauczania dostosowany do czasów wojny zmieniliśmy na program pasujący do czasów pokoju”, powiedział o nowych książkach.

Treści w starych podręcznikach mówiły podobno o tym, że społeczeństwo afgańskie charakteryzuje się „kulturą bojownika”, co miało oznaczać, że jego przeznaczeniem jest prowadzenie świętej wojny.

Ahmad Fahim Hakim, afgański nauczyciel, który dobrze zna te podręczniki, wyjaśnił, że [ilustracje] wplecione w treść są dla uczniów przerażające, a teksty nawet znacznie gorsze”.

 

Z zasobów brytyjskiego National Army Museum. Jedna z podręcznikowych ilustracji. W książkach pojawiały się teksty typu „Jestem wrogiem Rosji”. Według WP na jednej ze stron podręcznika pokazano bojownika oporu z kałasznikowem i pasem na naboje zwieszającymi się z ramienia żołnierza pozbawionego głowy. Obrazkowi towarzyszy cytat z Koranu i słowa hołdu dla mudżahedinów. (Na podst. http://anonhq.com/45866-2/)

 

Wielu ekspertów twierdzi, że książki te nadal są w użyciu w afgańskich szkołach, pomimo wysiłków, jakie UNICEF podjął w celu ich zniszczenia i zastąpienia nowszymi wersjami.

W niedawnym raporcie dziennika Washington Post, Dana Burde, adiunkt na wydziale edukacji międzynarodowej Uniwersytetu Nowy Jork, mówiła o tym, że talibowie wciąż powielają i wykorzystują stare, sponsorowane przez Stany Zjednoczone podręczniki o dżihadzie, by przy ich pomocy oddziaływać na dzieci w regionach, gdzie bojownicy wciąż utrzymują kontrolę. Burde powiedziała, że w pakistańskim mieście Peszewar znalazła wiele kserokopii niektórych tekstów, w tym wydanie z 2011 roku.

Jako że obrazy, na których widać jak ISIS ścina ofiary ubrane w pomarańczowe kombinezony, są pokazywane w amerykańskiej telewizji w każdym zakątku tego kraju oraz wiedząc o tym, że takich rzeczy uczą dzieci właśnie Amerykanie, obietnice instytucji potępiających te czyny są jak widać gołosłowne, pozostają bez echa.

Każdy rząd, który wykorzystuje niewinne dzieci jako pionki w swej brudnej grze i uczy je tego, jak stać się bezwzględnymi mordercami, dla osiągnięcia swoich osobistych celów, jest nie tylko karygodną organizacją przestępczą, jest… złem w czystej postaci.

Tłumaczenie: PRACowniA
Artykuł na SOTT.net: US spent millions giving Afghan children violent textbooks to indoctrinate them to jihad, and it worked

https://pracownia4.wordpress.com/2016/01/19/stany-zjednoczone-wydaly-miliony-dolarow-na-podreczniki-z-brutalnymi-tresciami-indoktrynujacymi-afganskie-dzieci-do-swietej-wojny-sa-tego-efekty/

Tak naprawdę ogromna część tego co nazywa się „islamskim fundamentalizmem”, „dżihadem” to wytwór polityki mocarstw zachodnich, i nie tylko książek uczących nienawiści i mordowania, także polityka Izraela w stosunku do Palestyńczyków, szereg interwencji militarnych, przewrotów, zamachów stanu, kolorowych rewolucji, destabilizujących całe państwa, wyzysk ze strony międzynarodowych korporacji, banków i instytucji finansowych, wspieranie terroryzmu i brutalnych dyktatur proamerykańskich, niszczenie kultury islamskiej, wywołuje radykalne nastroje wśród muzułmanów. Także okres kolonialny na to wpłynął i dwieście lat wypraw krzyżowych. A ludzie się potem dziwią skąd tylu „fanatyków islamskich”? Mocarstwa zachodnie same wyzwoliły radykalny islam i stworzyły obcinaczy głów, gdyby nadal istniały świecko-socjalistyczne „reżimy”, trzymające radykalnych islamistów za pysk tego by nie było…

przemex

Migracja, terroryzm i upadek państw narodowych.

Polityka
PrisonPlanet.pl
Polska
2015-11-19
Szaleństwo masowego otwarcia granic zarówno w Europie jak i w USA trwa i nic nie wskazuje na zatrzymanie tego procesu. Wydaje się, że nawet po atakach terrorystycznych z Paryżu w których brali udział “emigranci”, proces ten ma się znacząco rozszerzyć. Jak podało AFP “We wtorek Organizacja Narodów Zjednoczonych wezwała państwa by w następstwie ataków w Paryżu nie „wycofały” się z deklaracji wsparcia dla migrantów i uchodźców, w tym z Syrii. Wiele agencji ONZ wystosowało „ostrzeżenie do europejskich przywódców, którzy mogą wykorzystywać tragedię aby wdrożyć politykę przeciwko migrującym, podkreślając, że wielu z szukających schronienia w Europie było również ofiarami ekstremistów.” Należy w tym miejscu podkreślić, iż według przeprowadzonych badań około jedna trzecia migrantów sympatyzuje z al-Kaidą/ISIS, a 13% popiera ich działania.

Oprócz fal na Europę obecnie do USA dotarły pierwsze tysiące migrantów, a administracja Obamy zatwierdziła plan otwarcia kraju na 100 tysięcy emigrantów rocznie. Decyzja ta łączy się bezpośrednio z decyzją ISIS, które według informacji Reutersa zagroziło, że wszystkie kraje dokonujące nalotów na Syrię podzielą los Paryża i następny na liście jest Waszyngton. Jak wczoraj podała amerykańska gazeta Daily Caller “Niezidentyfikowany syryjski uchodźca który miał mieszkać w Baton Rouge, Luizjana, najwyraźniej zniknął i podobno “udał się do Waszyngtonu”.” Z pewnością tego typu historii będzie coraz więcej tworząc coraz większe poczucie zagrożenia w zachodnich krajach.

Protesty w Niemczech
przeciwko Merkel i polityce migracyjnej:

Raport Infowars.com z Paryża:

Raport: Terroryści schwytani w USA:

Cały proces otwarcia granic krajów narodowych został już jasno określony przez ONZ. Niedawno Peter Sutherland [członek Grupy Bilderberg], specjalny przedstawiciel sekretarza generalnego ONZ ds międzynarodowych migracji stwierdził jasno, że kryzys migracyjny dowodzi, iż mamy do czynienia z upadkiem suwerenności narodowej, która jest „iluzją”, starą ideą, która powinna być w pełni odrzucona przenosząc jurysdykcje do ONZ. W wywiadzie opublikowanym 8 października przez Centrum Aktualności ONZ Sutherland odpowiedział na pytanie „Jaka jest jego wiadomość dla rządów?” stwierdzając „Poproszę rządy do współpracy aby uznały, że suwerenność jest iluzją, że suwerenność jest absolutnym złudzeniem, które trzeba zarzucić. Dni ukrywania się za granicami i murami już dawno minęły. Musimy pracować razem i współpracować ze sobą, aby uczynić świat lepszym. A to oznacza porzucenie niektórych starych idei z historii, wspomnień i zdjęć nt naszych własnych krajów i uznanie, że jesteśmy częścią ludzkości.”

Mamy więc do czynienia z koordynowanym globalnie programem rozkładu państw narodowych poprzez obciążanie finansowe krajów zachodu migrantami i wynikającymi z tego aktami terroru. Objawia się to również koordynowanymi przez ONZ programami wdrażania globalnej policji, która będzie walczyć z wszelkimi formami ekstremizmu narodowego, rozumianego jako obrona własnego kraju, tożsamości, czy kultury. Policja ta będzie atakować jakiekolwiek formy oporu społecznego wobec globalnej polityki zmierzającej do budowy otwartego, bezpaństwowego, globalnego systemu.

Obok migracji i wynikających z niej problemów dla utrzymania “bezpieczeństwa” ONZ i Bank Światowy rozpoczynają zglobalizowany proces wdrażania biometrycznych dowodów tożsamości (dla identyfikacji i płatności, również dla migrantów) unifikując ponadnarodowy standard można by rzec “globalnego obywatela”, który w niedalekiej przyszłości pozwoli pominąć państwa narodowe w procesach kontroli nad obywatelami, pozwalając na kontrolę ich działań i finansów bezpośrednio przez ONZ.

Rolę lokalnych oddziałów ONZ narzucających nowe normy przejmą firmy ubezpieczeniowe, które wraz z pogarszaniem się sytuacji finansowej państw, a tym samym upadkiem usług państwa opiekuńczego będą oferowały prywatne usługi w tym zakresie. W ten sposób “bezpieczeństwo” wcześniej gwarantowane przez państwo będzie w rękach firm ubezpieczeniowych i te instytucje zaczną wymuszać normy na społeczeństwie. Wraz z pogłębianiem się chaosu, terroru i kryzysu finansowego w niedługim czasie powinniśmy zobaczyć potężną ekspansję tych instytucji wspartą prywatnymi firmami ochroniarskimi i armiami.